Sure Ayet

Neml Suresi



Neml Suresi 93 ayettir. Nüzulü Mekke'de olup 48. sure olarak inmiştir.
Kur'an-ı Kerim'de 376 sayfa numarasında yer almaktadır.
Hata! Lütfen tarayıcınızın ayarlarını kontrol edip daha sonra tekrar deneyin.
 

 
 
Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

 
 
1 - Ta, sin. Bunlar Kur'an'ın ve mübin (herşeyi apaçık açıklayan Levh-i mahfuz'un, ana) Kitab'ın ayetleridir. (27-Neml 1)

 
 
2 - Mü'minler için hidayet (doğruluk rehberi) ve müjdedir. (27-Neml 2)

 
 
3 - Ki onlar namazı dosdoğru kılarlar, zekatı verirler ve ahirete de yakinen (kesin olarak) iman ederler. (27-Neml 3)

 
 
4 - Ahirete inanmayanların yaptıklarını (müstehak oldukları şeytana izin verip) süslü gösterdik. Onlar (hakka) körlük içinde bocalayıp dururlar. (27-Neml 4)

 
 
5 - İşte bunlar azabı en kötü olanlardır ve onlar ahirette de en büyük hüsrana (ebedi ziyana) uğrayanlardır. (27-Neml 5)

 
 
6 - Şüphesiz ki bu Kur'an, Alim (herşeyi hakkıyle bilen) ve Hakim (hüküm ve hikmet sahibi olan) katından sana ilka edilmektedir (indirilip-verilmektedir). (27-Neml 6)

 
 
7 - Hani Musa ailesine demişti ki "Şüphesiz ben bir ateş gördüm. Size oradan ya bir haber getireceğim veya ısınmanız için bir kor ateş getireceğim." (27-Neml 7)

 
 
8 - Oraya gittiğinde kendisine (şöyle) seslenildi "Ateşde olanlar da, çevresinde bulunanlar da mübarek-kutlu kılınmıştır. Alemlerin Rabbi olan Allah (her türlü noksanlıktan) münezzehtir." (27-Neml 8)

 
 
9 - Ey Musa, Ben Aziz (üstün ve güçlü) ve Hakim (hüküm ve hikmet sahibi) olan Allah'ım. (27-Neml 9)

 
 
10 - Asanı at. (Attı ve) onun (küçük-hızlı) bir yılan gibi debelenmekte olduğunu görünce dönüp kaçtı ve arkasına bakmadı. "Ey Musa korkma, Benim huzurumda peygamberler korkmaz." (27-Neml 10)

 
 
11 - Zulmedenler müstesna. Ancak (kim) yaptığı kötülüğü (tevbeyle terkederek) iyiliğe çevirirse bilsin ki Ben Gafur (çok bağışlayan) ve Rahim'im (rahmetimle çok esirgeyenim) (27-Neml 11)

 
 
12 - Elini koynuna sok, kusursuz olarak bembeyaz çıkıversin. (Bu,) Firavun ve kavmine (gönderilecek) dokuz ayet (mucize) içindedir. Onlar fasık (yoldan çıkmış) bir kavimdir." (27-Neml 12)

 
 
13 - Ayetlerimiz onların gözleri önüne serilince "Bu apaçık bir sihirdir" dediler. (27-Neml 13)

 
 
14 - Vicdanları (yakinen anladığı) kesin olarak kabul ettiği halde zulüm ve kibirlerinden ötürü onları (ayetlerimizi bile bile) inkar ettiler. (Artık sen) bozguncuların nasıl bir sona uğratıldıklarına bir bak. (27-Neml 14)

 
 
15 - Andolsun ki Biz Davud'a ve Süleyman'a ilim verdik (de onlar) "Bizi inanmış kullarından birçoğuna göre üstün kılan Allah'a hamdolsun" dediler. (27-Neml 15)

 
 
16 - Süleyman Davud'a varis oldu ve dedi ki "Ey insanlar, bize kuşların dili öğretildi ve bize her şeyden (bolca) verildi. İşte bu apaçık bir lutuftur-üstünlüktür" (27-Neml 16)

 
 
17 - Süleyman için cinlerden, insanlardan ve kuşlardan orduları toplandı. Hepsi düzenli bir şekilde sevk ve idare ediliyordu. (27-Neml 17)

 
 
18 - Nihayet karınca vadisine geldiklerinde, bir dişi karınca dedi ki "Ey karınca topluluğu yuvalarınıza girin. Süleyman ve orduları farkında olmaksızın sizi kırmasın (kırıp öldürmesin)" dedi. (27-Neml 18)

 
 
19 - (Süleyman) onun bu sözü üzerine gülerek tebessüm etti ve dedi ki "Rabbim. Bana, anne ve babama verdiğin nimete şükretmemi ve hoşnut olacağın salih bir amelde bulunmamı bana nasib et ve beni rahmetinle salih kullarının arasına kat." (27-Neml 19)

 
 
20 - (Süleyman) kuşları denetledikten sonra dedi ki "Hüdhüd'ü neden göremiyorum? Yoksa kayıplara mı karıştı?" (27-Neml 20)

 
 
21 - Onu şiddetli bir azaba uğratacağım veya onu boğazlayacağım ya da o bana (mazeretini gösteren) apaçık bir burhan (kesin bir delil) getirmelidir. (27-Neml 21)

 
 
22 - Çok geçmeden (Hüdhüd) geldi ve dedi ki "Senin (bilgi veya haberle henüz) kuşatıp öğrenemediğin şeyi (ben ulaşıp) öğrendim ve sana Sebe'den yakin (kesinlikle doğru) bir haber getirdim." (27-Neml 22)

 
 
23 - Ben onlara hükmetmekte olan bir kadın buldum. Ona (ülkesinde) her şeyden verilmiş ve (bir de) büyük bir tahtı var. (27-Neml 23)

 
 
24 - Onu ve kavmini, Allah'ı bırakıp da güneşe secde ederlerken gördüm. Şeytan onlara (bu kötü) amellerini süsleyip-güzel göstererek onları (doğru) yoldan alıkoymuştur. Bundan dolayı hidayet (doğru yolu) bulmuyorlar. (27-Neml 24)

 
 
25 - Göklerde ve yerde saklı olanı ortaya çıkaran, gizlediklerinizi de, açığa vurduklarınızı da bilmekte olan Allah'a secde etmesinler diye (haktan uzak tutulmuşlar). (27-Neml 25)

 
 
26 - (Oysa) Allah O'dur ki O'ndan başka ilah yoktur, yüce Arş'ın Rabbidir? (27-Neml 26)

 
 
27 - (Süleyman) dedi ki "Doğruyu mu söyledin yoksa (yanılıp) yalancılardan mı oldun göreceğiz." dedi. (27-Neml 27)

 
 
28 - "Benim kitabımı (yazdıklarımı) git-götür, onu kendilerine bırak sonra onlardan (biraz) uzaklaş ve neye (hangi karara) döneceklerine bak." (27-Neml 28)

 
 
29 - (Kitabın-yazılanların bırakılmasından sonra Sebe melikesi) dedi ki "Ey ileri gelenler, bana kerim (çok önemli-değerli) bir kitab bırakıldı." (27-Neml 29)

 
 
30 - "Bu (kitap) Süleyman'dandır, (başlangıcı) Rahman ve Rahim Olan Allah'ın adıyladır." (27-Neml 30)

 
 
31 - (İçinde) "Bana karşı büyüklenmeyin ve bana teslim olmuşlar olarak gelin" diye (yazmaktadır). (27-Neml 31)

 
 
32 - (Sonra) dedi ki "Ey ileri gelenler, bu işimde bana görüş belirtin. Siz yanımda olmadan (görüş bildirip-onaylamadan) ben hiç bir işte kesin (karar veren biri) değilim." (27-Neml 32)

 
 
33 - Dediler ki "Biz kuvvet sahibiyiz ve zorlu savaşçılarız, (bu iş konusunda ise) karar-buyruk senindir. Sen (hiç korkmadan) neyi emredeceğine bak." (27-Neml 33)

 
 
34 - (Sebe melikesi) dedi ki "Hükümdarlar bir ülkeye girdikleri zaman orasını bozguna uğratırlar ve halkından şerefli uluları hor ve aşağılık kılarlar. Onlar böyle yaparlar." (27-Neml 34)

 
 
35 - Ben (şimdi) onlara bir hediye göndereyim de bakayım elçiler neyle (hangi cevapla) dönecekler. (27-Neml 35)

 
 
36 - (Elçiler hediyelerle) Süleyman'a geldiği zaman dedi ki "Sizler bana mal ile yardımda mı bulunmak istiyorsunuz? Allah'ın bana vermekte olduğu size verdiğinden daha hayırlıdır. (Bu) hediyenizle (ben değil) siz sevinip öğünebilirsiniz." (27-Neml 36)

 
 
37 - (Ey elçi) sen onlara dön (ve şunu bildir ki) andolsun biz onlara asla karşı koyamayacakları ordularla gelir ve onları oradan horlanmış (aşağılanmış) ve küçük düşürülmüşler olarak sürüp çıkarırız. (27-Neml 37)

 
 
38 - (Elçilerin gitmesinden sonra Süleyman) "Ey ulular-ileri gelenler. Onlar bana teslim olmuşlar olarak gelmeden önce hanginiz bana onun (melikenin) tahtını getirir?" dedi. (27-Neml 38)

 
 
39 - Cinlerden bir ifrit "(Bana izin verirsen) sen daha makamından kalkmadan ben onu sana getiririm. Gerçekten bu işe gücüm yeter ve bana güvenebilirsiniz" dedi. (27-Neml 39)

 
 
40 - Nezdinde (kendi yanında) Kitab'tan ilmi olan (kimse) dedi ki "Gözünü açıp kapamadan ben onu sana getiririm." Derken (Süleyman) onu kendi yanına (gelip) yerleşivermiş görünce dedi ki "Bu Rabbimin fazlındandır. O'na şükür mü yoksa nankörlük mü edeceğim diye beni denemekte olduğu için (bunu lutfetti). Kim şükrederse ancak kendisi için şükretmiştir, kim de nankörlük ederse (bilinsin ki) Rabbim Gani'dir (hiçbir şeye ihtiyacı olmayan zengindir), Kerim'dir (iyilik ve ikramı boldur). (27-Neml 40)

 
 
41 - Dedi ki "O'nun tahtını (bilip-tanınmayacağı) değişikliğe uğratın, bakalım hidayeti (doğru yolu) bulabilecek mi yoksa bulmayanlardan mı olacak? (27-Neml 41)

 
 
42 - (Melike) geldiği zaman ona "Senin tahtın da böyle mi?" denildi. (O da) dedi ki "Tıpkı o. (Zaten) bize (buraya gelmeden) daha önce bilgi-haber verilmişti ve biz (Süleyman'a) teslim olmuştuk." (27-Neml 42)

 
 
43 - Onu (melikeyi) Allah'tan başka tapmakta olduğu şeyler (doğruyu söylemekten ve hidayetten) alıkoymuştu. (Çünkü) o, küfre sapan bir kavimdendi. (27-Neml 43)

 
 
44 - Ona "Köşke gir" denildi. Onu görünce derin bir su sandı ve (eteğini çekerek) ayaklarını açtı. (Süleyman) dedi ki "Bu billurdan yapılmış (şeffaf ve düzeltilmiş) bir köşk-zeminidir." (Melike) dedi ki "Rabbim, ben (şimdiye kadar) kendime zulmetmişim. (Artık ben de) Süleyman'la birlikte alemlerin Rabbi olan Allah'a teslim oldum." (27-Neml 44)

 
 
45 - Andolsun ki Semud'a "(Yalnızca) Allah'a kulluk edin" diye kardeşleri Salih'i gönderdik. Hemen birbirleriyle çekişen-çatışan iki zümre-grup oluverdiler. (27-Neml 45)

 
 
46 - (Salih) dedi ki "Ey kavmim. Neden iyilikten önce hemen kötülüğe koşuyorsunuz? Allah'tan mağfiret (bağışlanma) dilemeniz gerekmez mi? Umulur ki esirgenirsiniz." (27-Neml 46)

 
 
47 - Dediler ki "Sen ve seninle birlikte olanlar yüzünden uğursuzluğa uğradık." (Salih) dedi ki "Sizin uğursuzluğunuz (karşılaştığınız bu musibet) Allah katındadır (orada takdir edilip-yazılmıştır). Hayır (bu musibetle) siz denenmekte olan bir kavimsiniz." (27-Neml 47)

 
 
48 - Şehirde dokuzlu bir çete vardı ki yeryüzünde bozgunculuk çıkarıyorlar ve ıslaha (iyilik ve düzenliğe) hiç yanaşmıyorlardı. (27-Neml 48)

 
 
49 - Kendi aralarında Allah adına and içerek dediler ki "Gece ona ve ailesine (gizli) bir baskın yapalım (hepsini öldürelim). Sonra da velisine 'Ailesinin yok oluşunda biz (orada değildik) şahid olmadık ve inanın bizler doğruyu söyleyenleriz' diyelim." (27-Neml 49)

 
 
50 - Onlar (Bizim bilip-gördüğümüz)) hileli bir düzen-tuzak kurdular. Biz de onların (bilip-görmediği) farkında olmadığı bir düzen-tuzak kurduk. (27-Neml 50)

 
 
51 - (Kendilerince) kurdukları tuzağın uğradığı sona bir bak. Biz onları ve kavimlerini topluca helak ettik. (27-Neml 51)

 
 
52 - İşte zulmetmeleri dolayısıyla çökmüş (enkaza dönüşmüş ıpıssız) evleri. Bilen-anlayan bir kavim için bunda elbette bir ayet vardır. (27-Neml 52)

 
 
53 - İman edenleri ve korkup-sakınanları da kurtardık. (27-Neml 53)

 
 
54 - Lut'u da (gönderdik). Hani kavmine demişti ki "Siz göz göre göre (alenen) o hayasızlığı mı (utanmazlığı mı) yapıyorsunuz?" (27-Neml 54)

 
 
55 - Siz kadınları bırakıp şehvetle erkeklere mi yaklaşıyorsunuz? Hayır, siz (ne yaptığını ve sonucunu bilmeyen) cahil bir kavimsiniz. (27-Neml 55)

 
 
56 - Onun kavminin cevabı "Lut ailesini şehrinizden sürüp-çıkarın. Onlar (bizim yaptıklarımızdan uzak) temiz kalmak isteyen insanlarmış" demekten başka bir şey olmadı. (27-Neml 56)

 
 
57 - Biz de onu ve ailesini kurtardık. Yalnızca karısı müstesna (hariç), onun (yaptıkları nedeniyle) geride kalmasını takdir ettik. (27-Neml 57)

 
 
58 - Onların (geride kalanların) üzerine bir yağmur yağdırdık. Uyarılıp korkutulanların (fakat sakınmayanların) yağmuru ne kadar kötüdür. (27-Neml 58)

 
 
59 - Dedi ki "Hamd olsun Allah'a, selam olsun seçkin kıldığı kullarına. Allah mı daha hayırlı yoksa onların ortak koştukları mı?" (27-Neml 59)

 
 
60 - (Onlar mı hayırlı) yoksa gökleri ve yeri yaratan, size gökten su indiren mi? Onunla (o suyla gönül alıcı) güzel bahçeler bitirdik, sizin için onun bir ağacını bitirmek (bile) mümkün değildir. Allah ile beraber başka bir ilah mı? Hayır (asla yoktur, ancak) onlar sapıklıkta devam eden bir kavimdir. (27-Neml 60)

 
 
61 - Ya da arzı-dünyayı bir karar yeri (merkezi karargah) kılan, aralarında ırmaklar var eden (akıtan), arza (sarsılmaması için köklü) sabit dağlar diken-yükselten ve iki deniz arasına engel koyan mı? Allah ile beraber başka bir ilah mı? Hayır, onların çoğu bilmiyorlar. (27-Neml 61)

 
 
62 - Ya da sıkıntı ve ihtiyaç içinde olan Kendisine dua ettiği zaman (darda kalıp, bunalmışa) icabet eden, sıkıntıyı gideren ve sizi yeryüzünün halifeleri kılan mı (hayırlı)? Allah ile beraber başka bir ilah mı? Ne kadar da kıt (az) düşünüyorsunuz. (27-Neml 62)

 
 
63 - Ya da karanın ve denizin karanlıkları içinde size yol gösteren ve rahmetinin önünde rüzgarları müjde vericiler olarak gönderen mi (hayırlı)? Allah ile beraber başka bir ilah mı? Allah, onların şirk koşmakta olduklarından münezzehtir-yücedir. (27-Neml 63)

 
 
64 - Ya da yaratmayı ilk başlatıp-devam eden sonra onu iade edecek (önceki yokluk durumuna geri çevirecek) olan, sizi gökten ve yerden rızıklandıran mı (hayırlı)? Allah ile beraber başka bir ilah mı? De ki "Eğer doğru söylüyorsanız burhanınızı (kesin delilinizi) getirin." (27-Neml 64)

 
 
65 - De ki "Göklerde ve yerde, Allah'tan başka kimse gaybı bilmez. Onlar ne zaman diriltileceklerinin de farkında değillerdir." (27-Neml 65)

 
 
66 - Hayır, onlara ahiret hakkındaki bilgiler ardarda (sadece Bizden) gelmektedir. Hayır (iman etmezler), onlar bundan şüphe etmektedirler. Hayır (hakkı görmezler), onlar bundan yana kördürler. (27-Neml 66)

 
 
67 - Küfre sapanlar dedi ki "Biz ve atalarımız toprak olduktan sonra mı, gerçekten biz mi (yeniden) diriltilip-çıkarılacağız." (27-Neml 67)

 
 
68 - Andolsun ki bu (dirilme ve azab tehdidi) bize ve daha önce atalarımıza da vaad edilmiştir. Bu öncekilerin masallarından başka bir şey değildir. (27-Neml 68)

 
 
69 - De ki "(Eğer inanmıyorsanız) yeryüzünde gezip dolaşın da mücrimlerin (suçlu-günahkarların) nasıl bir sona uğradıklarını bir görün" (27-Neml 69)

 
 
70 - Sen onlara üzülme (hüzne kapılma) ve kurmakta oldukları tuzaklardan dolayı da sıkıntı duyma. (27-Neml 70)

 
 
71 - Derler ki "Eğer doğru (sözlü) iseniz bu vaad (edilen azab) ne zaman?" (27-Neml 71)

 
 
72 - De ki "Belki de acele etmekte olduğunuz şeyin (azabın) bir kısmı size yetişmiştir bile." (27-Neml 72)

 
 
73 - Rabbin insanlara karşı büyük fazl (lutuf) sahibidir ancak insanların çoğu şükretmezler. (27-Neml 73)

 
 
74 - Rabbin onların sinelerinin gizli tutmakta olduklarını da, açığa vurduklarını da kesin olarak bilmektedir. (27-Neml 74)

 
 
75 - Gökte ve yerde gizli hiçbir şey yoktur ki, mübin (apaçık) bir Kitab'ta (Levh-i Mahfuz'da) olmasın. (27-Neml 75)

 
 
76 - Bu Kur'an, İsrailoğullarına (hakkında) ihtilaf ettikleri şeylerin birçoğunu aktarıp-anlatmaktadır. (27-Neml 76)

 
 
77 - Ve o müminler için gerçekten hidayet ve rahmettir. (27-Neml 77)

 
 
78 - Rabbin onların arasında elbetteki Kendi hükmünü verecektir. O Aziz'dir (üstün ve güçlü olandır), Alim'dir (herşeyi hakkıyle bilendir). (27-Neml 78)

 
 
79 - Sen Allah'a tevekkül et (güvenip dayan). Çünkü sen apaçık bir hak üzerindesin. (27-Neml 79)

 
 
80 - Bil ki sen ölülere (hiçbir söz) işittiremezsin, arkasını dönüp kaçmakta olan sağırlara da daveti duyuramazsın. (27-Neml 80)

 
 
81 - Sen körleri sapıklıklarından çevirip hidayete (doğru yola) erdirici de değilsin. Sen ancak ayetlerimize iman edenlere duyurabilirsin. İşte müslüman olanlar bunlardır. (27-Neml 81)

 
 
82 - O söz başlarına geldiği (kıyamet yaklaştığı) zaman onlara yerden bir dabbe (bir canlı) çıkarırız da, bu onlara insanların (bizzat şahit oldukları) ayetlerimize yakinen (kesin bir şekilde) inanmadıklarını söyler. (27-Neml 82)

 
 
83 - Her ümmet içinden ayetlerimizi yalanlayanları (biraraya getirip) cemaat olarak toplayacağımız gün, onlar bir arada tutulup (hesap yerine) sevkedilirler. (27-Neml 83)

 
 
84 - Nihayet (oraya) geldikleri zaman Allah buyurur ki "Siz Benim ayetlerimi (ciddiye alıp düşünmeden) anlayıp-kavramadan yalanladınız mı? Yoksa yaptığınız neydi?" (27-Neml 84)

 
 
85 - Zulmetmelerine karşılık, o söz (başlarına) gelmiş-gerçekleşmiştir. Artık onlar konuşamazlar. (27-Neml 85)

 
 
86 - İçinde dinlenmeleri için (karanlık) geceyi, aydınlık olarak da gündüzü yarattığımızı görmediler mi? İman eden bir kavim için bunda elbette ayetler vardır. (27-Neml 86)

 
 
87 - Sur'a üfürüleceği gün Allah'ın diledikleri müstesna, göklerde ve yerde olanlar korkuya-dehşete kapılır. Hepsi boyunları bükük olarak O'na gelirler. (27-Neml 87)

 
 
88 - (O gün) dağları görürsün de, onları (hareketsiz) yerinde durur sanırsın. Oysa onlar bulutların yürümesi gibi yürümektedirler. (Bu) herşeyi sapasağlam yapan Allah'ın sanatıdır (yaptığıdır). Hiç şüphesiz ki O, yapmakta olduklarınızdan haberi olandır. (27-Neml 88)

 
 
89 - Kim (İlahi huzura) bir iyilikle gelirse, kendisine (karşılık olarak) ondan daha hayırlısı vardır. Onlar o gün korkudan da (uzak) emin kalırlar. (27-Neml 89)

 
 
90 - Kim de bir kötülükle gelirse, onlar da (dehşetle bakmakta oldukları) ateşe yüzüstü atılır (ve onlara) "Yaptıklarınızdan başkasıyla mı cezalandırılıyorsunuz?" (denilir). (27-Neml 90)

 
 
91 - (De ki) "Ben ancak bu şehrin Rabbine ibadet etmekle emrolundum ki, O burasını harem (saygı değer ve dokunulmaz) kıldı. Her şey O'nundur. Ben müslümanlardan olmakla emrolundum." (27-Neml 91)

 
 
92 - Ve Kur'an'ı okumakla da (emrolundum). Artık kim hidayete (doğru yola) gelirse, kendisi için hidayete gelmiştir. Kim de sapacak olursa, sen (ona) de ki Ben yalnızca uyarıp-korkutuculardanım." (27-Neml 92)

 
 
93 - Ve (yine) de ki "Allah'a hamdolsun, O size ayetlerini (hem afakta-dış ufukta, hem de kendi nefislerinizde) gösterecektir, siz de onları bilip-tanıyacaksınız." Rabbin yapmakta olduklarınızdan gafil değildir. (27-Neml 93)


بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
 
 

طٰسٓ۠ تِلْكَ اٰيَاتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُب۪ينٍۙ - 1
 
 

هُدًى وَبُشْرٰى لِلْمُؤْمِن۪ينَۙ - 2
 
 

اَلَّذ۪ينَ يُق۪يمُونَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ - 3
 
 

اِنَّ الَّذ۪ينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَۜ - 4
 
 

اُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ لَهُمْ سُٓوءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِي الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُونَ - 5
 
 

وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَدُنْ حَك۪يمٍ عَل۪يمٍ - 6
 
 

اِذْ قَالَ مُوسٰى لِاَهْلِه۪ٓ اِنّ۪ٓي اٰنَسْتُ نَاراًۜ سَاٰت۪يكُمْ مِنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰت۪يكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ - 7
 
 

فَلَمَّا جَٓاءَهَا نُودِيَ اَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۜ وَسُبْحَانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ - 8
 
 

يَا مُوسٰٓى اِنَّـهُٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُۙ - 9
 
 

وَاَلْقِ عَصَاكَۜ فَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَٓانٌّ وَلّٰى مُدْبِراً وَلَمْ يُعَقِّبْۜ يَا مُوسٰى لَا تَخَفْ اِنّ۪ي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَۗ - 10
 
 

اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُٓوءٍ فَاِنّ۪ي غَفُورٌ رَح۪يمٌ - 11
 
 

وَاَدْخِلْ يَدَكَ ف۪ي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَٓاءَ مِنْ غَيْرِ سُٓوءٍ ف۪ي تِسْعِ اٰيَاتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِه۪ۜ اِنَّهُمْ كَانُوا قَوْماً فَاسِق۪ينَ - 12
 
 

فَلَمَّا جَٓاءَتْهُمْ اٰيَاتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوا هٰذَا سِحْرٌ مُب۪ينٌۚ - 13
 
 

وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَٓا اَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَعُلُواًّۜ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِد۪ينَ۟ - 14
 
 

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوُ۫دَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْماًۚ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذ۪ي فَضَّلَنَا عَلٰى كَث۪يرٍ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِن۪ينَ - 15
 
 

وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوُ۫دَ وَقَالَ يَٓا اَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُو۫ت۪ينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۜ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُب۪ينُ - 16
 
 

وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ - 17
 
 

حَتّٰٓى اِذَٓا اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَٓا اَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُودُهُۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ - 18
 
 

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكاً مِنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْن۪ٓي اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّت۪ٓي اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحاً تَرْضٰيهُ وَاَدْخِلْن۪ي بِرَحْمَتِكَ ف۪ي عِبَادِكَ الصَّالِح۪ينَ - 19
 
 

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَٓا اَرَى الْهُدْهُدَۘ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَٓائِب۪ينَ - 20
 
 

لَاُعَذِّبَنَّهُ عَذَاباً شَد۪يداً اَوْ لَا۬اَذْبَحَنَّهُٓ اَوْ لَيَأْتِيَنّ۪ي بِسُلْطَانٍ مُب۪ينٍ - 21
 
 

فَمَكَثَ غَيْرَ بَع۪يدٍ فَقَالَ اَحَطْتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِه۪ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَأٍ بِنَبَأٍ يَق۪ينٍ - 22
 
 

اِنّ۪ي وَجَدْتُ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُو۫تِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظ۪يمٌ - 23
 
 

وَجَدْتُهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّب۪يلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُونَۙ - 24
 
 

اَلَّا يَسْجُدُوا لِلّٰهِ الَّذ۪ي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ - 25
 
 

اَللّٰهُ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظ۪يمِ - 26
 
 

قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكَاذِب۪ينَ - 27
 
 

اِذْهَبْ بِكِتَاب۪ي هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُونَ - 28
 
 

قَالَتْ يَٓا اَيُّهَا الْمَلَؤُ۬ا اِنّ۪ٓي اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتَابٌ كَر۪يمٌ - 29
 
 

اِنَّهُ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهُ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِۙ - 30
 
 

اَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُون۪ي مُسْلِم۪ينَ۟ - 31
 
 

قَالَتْ يَٓا اَيُّهَا الْمَلَؤُ۬ا اَفْتُون۪ي ف۪ٓي اَمْر۪يۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْراً حَتّٰى تَشْهَدُونِ - 32
 
 

قَالُوا نَحْنُ اُو۬لُوا قُوَّةٍ وَاُو۬لُوا بَأْسٍ شَد۪يدٍ وَالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُر۪ي مَاذَا تَأْمُر۪ينَ - 33
 
 

قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوكَ اِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً اَفْسَدُوهَا وَجَعَلُٓوا اَعِزَّةَ اَهْلِهَٓا اَذِلَّةًۚ وَكَذٰلِكَ يَفْعَلُونَ - 34
 
 

وَاِنّ۪ي مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنَاظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ - 35
 
 

فَلَمَّا جَٓاءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍۘ فَمَٓا اٰتٰينِ‌يَ اللّٰهُ خَيْرٌ مِمَّٓا اٰتٰيكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ - 36
 
 

اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لَا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْهَٓا اَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ - 37
 
 

قَالَ يَٓا اَيُّهَا الْمَلَؤُ۬ا اَيُّكُمْ يَأْت۪ين۪ي بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَأْتُون۪ي مُسْلِم۪ينَ - 38
 
 

قَالَ عِفْر۪يتٌ مِنَ الْجِنِّ اَنَا۬ اٰت۪يكَ بِه۪ قَبْلَ اَنْ تَقُومَ مِنْ مَقَامِكَۚ وَاِنّ۪ي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَم۪ينٌ - 39
 
 

قَالَ الَّذ۪ي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ اَنَا۬ اٰت۪يكَ بِه۪ قَبْلَ اَنْ يَرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۜ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِراًّ عِنْدَهُ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبّ۪ي۠ لِيَبْلُوَن۪ٓي ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۜ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِه۪ۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبّ۪ي غَنِيٌّ كَر۪يمٌ - 40
 
 

قَالَ نَكِّرُوا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَد۪ٓي اَمْ تَكُونُ مِنَ الَّذ۪ينَ لَا يَهْتَدُونَ - 41
 
 

فَلَمَّا جَٓاءَتْ ق۪يلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۜ قَالَتْ كَاَنَّهُ هُوَۚ وَاُو۫ت۪ينَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِم۪ينَ - 42
 
 

وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَعْبُدُ مِنْ دُونِ اللّٰهِۜ اِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كَافِر۪ينَ - 43
 
 

ق۪يلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۜ قَالَ اِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَار۪يرَۜ قَالَتْ رَبِّ اِنّ۪ي ظَلَمْتُ نَفْس۪ي وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ۟ - 44
 
 

وَلَقَدْ اَرْسَلْـنَٓا اِلٰى ثَمُودَ اَخَـاهُمْ صَـالِحاً اَنِ اعْبُـدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَر۪يقَانِ يَخْتَصِمُونَ - 45
 
 

قَالَ يَا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِۚ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ - 46
 
 

قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَعَكَۜ قَالَ طَٓائِرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ - 47
 
 

وَكَانَ فِي الْمَد۪ينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ - 48
 
 

قَالُوا تَقَاسَمُوا بِاللّٰهِ لَنُبَيِّتَنَّهُ وَاَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّه۪ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ اَهْلِه۪ وَاِنَّا لَصَادِقُونَ - 49
 
 

وَمَكَرُوا مَكْراً وَمَكَرْنَا مَكْراً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ - 50
 
 

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْۙ اَنَّا دَمَّرْنَاهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَع۪ينَ - 51
 
 

فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةً بِمَا ظَلَمُواۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ - 52
 
 

وَاَنْجَيْنَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ - 53
 
 

وَلُوطاً اِذْ قَالَ لِقَوْمِه۪ٓ اَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُونَ - 54
 
 

اَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّسَٓاءِۜ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ - 55
 
 

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِه۪ٓ اِلَّٓا اَنْ قَالُٓوا اَخْرِجُٓوا اٰلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ - 56
 
 

فَاَنْجَيْنَاهُ وَاَهْلَـهُٓ اِلَّا امْرَاَتَهُۘ قَدَّرْنَاهَا مِنَ الْغَابِر۪ينَ - 57
 
 

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَراًۚ فَسَٓاءَ مَطَرُ الْمُنْذَر۪ينَ۟ - 58
 
 

قُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَسَلَامٌ عَلٰى عِبَادِهِ الَّذ۪ينَ اصْطَفٰىۜ آٰللّٰهُ خَيْرٌ اَمَّا يُشْرِكُونَۜ - 59
 
 

اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءًۚ فَاَنْبَتْنَا بِه۪ حَدَٓائِقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْبِتُوا شَجَرَهَاۜ ءَاِلٰهٌ مَعَ اللّٰهِۜ بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلُونَۜ - 60
 
 

اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَاراً وَجَعَلَ خِلَالَـهَٓا اَنْهَاراً وَجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزاًۜ ءَاِلٰهٌ مَعَ اللّٰهِۜ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَۜ - 61
 
 

اَمَّنْ يُج۪يبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّٓوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَـفَٓاءَ الْاَرْضِۜ ءَاِلٰهٌ مَعَ اللّٰهِۜ قَل۪يلاً مَا تَذَكَّرُونَۜ - 62
 
 

اَمَّنْ يَهْد۪يكُمْ ف۪ي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَنْ يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِه۪ۜ ءَاِلٰهٌ مَعَ اللّٰهِۜ تَعَالَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُونَۜ - 63
 
 

اَمَّنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُع۪يدُهُ وَمَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَٓاءِ وَالْاَرْضِۜ ءَاِلٰهٌ مَعَ اللّٰهِۜ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صَادِق۪ينَ - 64
 
 

قُلْ لَا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُۜ وَمَا يَشْعُرُونَ اَيَّانَ يُبْعَثُونَ - 65
 
 

بَلِ ادَّارَكَ عِلْمُهُمْ فِي الْاٰخِرَةِ۠ بَلْ هُمْ ف۪ي شَكٍّ مِنْهَا۠ بَلْ هُمْ مِنْهَا عَمُونَ۟ - 66
 
 

وَقَالَ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا ءَاِذَا كُنَّا تُرَاباً وَاٰبَٓاؤُ۬نَٓا اَئِنَّا لَمُخْرَجُونَ - 67
 
 

لَقَدْ وُعِدْنَا هٰذَا نَحْنُ وَاٰبَٓاؤُ۬نَا مِنْ قَبْلُۙ اِنْ هٰذَٓا اِلَّٓا اَسَاط۪يرُ الْاَوَّل۪ينَ - 68
 
 

قُلْ س۪يرُوا فِي الْاَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِم۪ينَ - 69
 
 

وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ ف۪ي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ - 70
 
 

وَيَقُولُونَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صَادِق۪ينَ - 71
 
 

قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَكُونَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذ۪ي تَسْتَعْجِلُونَ - 72
 
 

وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُونَ - 73
 
 

وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا يُعْلِنُونَ - 74
 
 

وَمَا مِنْ غَٓائِبَةٍ فِي السَّمَٓاءِ وَالْاَرْضِ اِلَّا ف۪ي كِتَابٍ مُب۪ينٍ - 75
 
 

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَقُصُّ عَلٰى بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ اَكْثَرَ الَّذ۪ي هُمْ ف۪يهِ يَخْتَلِفُونَ - 76
 
 

وَاِنَّهُ لَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِن۪ينَ - 77
 
 

اِنَّ رَبَّكَ يَقْض۪ي بَيْنَهُمْ بِحُكْمِه۪ۚ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْعَل۪يمُۚ - 78
 
 

فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِۜ اِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُب۪ينِ - 79
 
 

اِنَّكَ لَا تُسْمِــعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِــعُ الصُّمَّ الدُّعَٓاءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِر۪ينَ - 80
 
 

وَمَٓا اَنْتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَنْ ضَلَالَتِهِمْۜ اِنْ تُسْمِــعُ اِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ بِاٰيَاتِنَا فَهُمْ مُسْلِمُونَ - 81
 
 

وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَٓابَّةً مِنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْۙ اَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِاٰيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ۟ - 82
 
 

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِاٰيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ - 83
 
 

حَتّٰٓى اِذَا جَٓاؤُ۫ قَالَ اَكَذَّبْتُمْ بِاٰيَات۪ي وَلَمْ تُح۪يطُوا بِهَا عِلْماً اَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ - 84
 
 

وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوا فَهُمْ لَا يَنْطِقُونَ - 85
 
 

اَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا الَّيْلَ لِيَسْكُنُوا ف۪يهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِراًۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ - 86
 
 

وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّمٰوَاتِ وَمَنْ فِي الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَٓاءَ اللّٰهُۜ وَكُلٌّ اَتَوْهُ دَاخِر۪ينَ - 87
 
 

وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۜ صُنْعَ اللّٰهِ الَّـذ۪ٓي اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۜ اِنَّهُ خَب۪يرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ - 88
 
 

مَنْ جَٓاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَاۚ وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ اٰمِنُونَ - 89
 
 

وَمَنْ جَٓاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِۜ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ - 90
 
 

اِنَّـمَٓا اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذ۪ي حَرَّمَهَا وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍۘ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُونَ مِنَ الْمُسْلِم۪ينَۙ - 91
 
 

وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَد۪ي لِنَفْسِه۪ۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّـمَٓا اَنَا۬ مِنَ الْمُنْذِر۪ينَ - 92
 
 

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ سَيُر۪يكُمْ اٰيَاتِه۪ فَتَعْرِفُونَهَاۜ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ - 93
 
 

Etiketler:

İnsan Dergisi

,